GREEK ORTHODOX AUDIOBOOK FOR E-LEARNING

Abraham, chapter 1 Abraham, capítulo 1 Ἀβραάμ, κεφάλαιο 1ον

Watch on Patrologos Interactice Audiobook Player
Watch on YOUTUBE



Καὶ τί κάμνει ὁ Θεὸς ἐμφανιζόμενος εἰς τὸν Ἄβραμ; Τὸν καλεῖ νὰ ἀφήσῃ τὴν πατρίδα του καὶ τοὺς συγγενεῖς του καὶ νὰ ἐξέλθῃ εἰς μίαν ἄλλην γῆν ἄγνωστον εἰς αὐτόν, τὴν ὁποίαν θὰ τοῦ ἐδείκνυεν ὁ Θεός. Μέσα εἰς τὴν χώραν τῆς Μεσοποταμίας, ὅπου κατοικοῦσαν εἰδωλολάτραι, τριγυριζόμενος ἀπὸ συγγενεῖς εἰδωλολάτρας, ἑπόμενον ἦτο ὁ πιστὸς Ἄβραμ νὰ παρασυρθῇ καὶ νὰ γίνῃ καὶ αὐτὸς εἰδωλολάτρης. Διὰ νὰ μείνῃ εἰς μίαν ἰδιαιτέραν ἐπικοινωνίαν μὲ τὸν Θεόν, διὰ νὰ μὴ ἐπηρεάζεται ἀπὸ τὸ περιβάλλον τῆς εἰδωλολατρείας καὶ διὰ νὰ μείνῃ ἐλεύθερος καὶ ἀνεμπόδιστος εἰς τὴν παιδείαν καὶ παιδαγωγίαν τοῦ Θεοῦ, ὁ Ὁποῖος ἤθελε τὸν Ἄβραμ νὰ τὸν χρησιμοποιήσῃ διὰ τοὺς ἀνωτέρους σκοποὺς τῆς Προνοίας Του, δι’ αὐτὰ λοιπὸν ὁ Ἄβραμ ἔπρεπε ν’ ἀφήσῃ τὴν πατρίδα του, ν’ ἀπομονωθῇ ἀπὸ τοὺς εἰδωλολάτρας συγγενεῖς του, καὶ νὰ βγῇ εἰς μέρη ἄγνωστα, ὅπου μόνον προστάτην καὶ μόνον καταφύγιον θὰ εἶχε τὸν Θεόν. Ἀλλὰ τὸ πρόσταγμα αὐτὸ τοῦ Θεοῦ, ἀδελφέ μου, ἐννοεῖς πολὺ καλὰ πόσον ἐδοκίμαζε τὸν Ἄβραμ καὶ εἰς ποίας ἀμφιταλαντεύσεις τὸν ἔρριπτεν. Διότι δι’ αὐτοῦ θὰ ἐδείκνυεν ὁ Ἄβραμ, ἐὰν ἠγάπα τὸν Θεὸν περισσότερον ἀπὸ ὅ,τι ἠγάπα τὸ ἔθνος του, τὴν πατρίδα του, τοὺς συγγενεῖς του, τοὺς φίλους του, τὰ σπίτια του, τὰ χωράφια του, καὶ τὰ λοιπὰ ἀκίνητα ὑποστατικά του. Θὰ ἐδείκνυεν ὁ Ἄβραμ, ἐὰν ἐπροτιμοῦσε νὰ ἀφήσῃ ὅλα αὐτὰ καὶ νὰ τὰ ἀρνηθῇ, διὰ νὰ ἀκολουθήσῃ τὸν Θεόν. Θὰ ἐφαίνετο, ἐὰν ἡ καρδία του ἦτο προσκολλημένη εἰς τὴν γῆν καὶ εἰς τὸν κόσμον αὐτόν, καὶ ἐὰν θὰ ἴσχυεν ὁ κόσμος μὲ τὰ ἀγαθά του καὶ μὲ τοὺς δεσμούς του διὰ νὰ ἀποσπάσῃ τὸν Ἄβραμ ἀπὸ τὸν Θεόν. Ὁ Θεὸς καλεῖ τὸν Ἄβραμ ν’ ἀφήσῃ τὴν πατρίδα του καὶ τὸν οἶκον τοῦ πατρός του. Καὶ δοκιμάζει λοιπὸν τὴν ἀγάπην του. Μὴ λησμονῇς ἐν τούτοις, ἀναγνῶστα μου, ὅτι ἡμεῖς οἱ Χριστιανοὶ καλούμεθα εἰς τὴν Νέαν Διαθήκην σπέρμα τοῦ πιστοῦ Ἀβραάμ. Καὶ προσκαλούμεθα καὶ προτρεπόμεθα νὰ ὁμοιάσωμεν καὶ ἡμεῖς πρὸς τὸν πνευματικόν μας πατέρα Ἀβραὰμ καὶ νὰ μιμηθῶμεν τὴν ἀρετήν του καὶ ὅλην ἐν γένει τὴν διαγωγήν του. Μὲ ἄλλους λόγους, ἀδελφέ μου, πρέπει νὰ γνωρίζωμεν, πὼς ἡ πρόσκλησις αὐτή, τὴν ὁποίαν ὁ Θεὸς κάμνει εἰς τὸν Ἄβραμ, γίνεται καὶ εἰς ἡμᾶς τὴν στιγμὴν ποὺ ὁ Θεὸς διὰ τοῦ Εὐαγγελίου Του μᾶς καλεῖ νὰ ἀφοσιωθῶμεν εἰς τὸν Μονογενῆ Υἱόν Του, διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν δι’ Αὐτοῦ τὴν σωτηρίαν μας. Ὅλοι μας οἱ φυσικοὶ δεσμοί, ὅλαι μας αἱ φυσικαὶ συμπάθειαι καὶ συγγένειαι, πρέπει νὰ τεθοῦν εἰς δευτέραν μοῖραν διὰ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν. Οἱ γονεῖς μας, οἱ συγγενεῖς μας, τὰ τέκνα μας, αἱ σύζυγοί μας, οἱ ἀδελφοί μας, κάθε πρόσωπον προσφιλὲς καὶ ἀξιαγάπητον, πρέπει νὰ ἀξίζῃ διὰ τὸν Χριστιανὸν πολὺ ὀλιγώτερον ἀπὸ ὅ,τι ἀξίζει ὁ Χριστός. Καὶ ἐὰν ὑποτεθῇ, πὼς τὰ προσφιλῆ μας ταῦτα πρόσωπα μᾶς γίνονται ἐμπόδιον εἰς τὴν ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ, ὅπως ἐγίνοντο ἐμπόδιον ἐν Μεσοποταμίᾳ εἰς τὸν πιστὸν Ἄβραμ, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τὰ ἐγκαταλείψωμεν καὶ νὰ τὰ ἀπαρνηθῶμεν διὰ νὰ ἀκολουθήσωμεν τὸν Χριστόν. Πολὺ περισσότερον πρέπει νὰ ἀπαρνηθῶμεν τὰ πλούτη μας καὶ τὰ ἀγαθά μας, ἀκόμη δὲ καὶ αὐτὴν τὴν ζωήν μας. Καὶ πραγματοποιεῖται λοιπὸν ἐπακριβῶς ὁ λόγος ἐκεῖνος τοῦ Κυρίου: «Εἴ τις ἔρχεται πρός μὲ καὶ οὐ μισεῖ τὸν πατέρα ἑαυτοῦ καὶ τὴν μητέρα καὶ τὴν γυναῖκα καὶ τὰ τέκνα καὶ τοὺς ἀδελφοὺς καὶ τὰς ἀδελφάς, ἔτι δὲ καὶ τὴν ἑαυτοῦ ψυχήν, οὐ δυναταί μου μαθητὴς εἶναι». Ἀλλὰ καὶ ὅλαι μας αἱ ἁμαρτωλαὶ κλίσεις καὶ τὰ πάθη τῆς ἁμαρτίας καὶ αἱ κακαί μας συνήθειαι πρέπει νὰ ἀπονεκρωθοῦν, νὰ ἐκριζωθοῦν, νὰ ἀποθάνουν, διότι ἄλλως δὲν εἰμποροῦμεν ποτὲ νὰ μένωμεν ἀφωσιωμένοι εἰς τὸν Χριστόν. Αἱ γνωριμίαι μας καὶ αἱ φιλίαι μας, μὲ τὰς ὁποίας ἐτρέχαμεν ἄλλοτε εἰς τὴν ἁμαρτίαν καὶ ἀπελαμβάναμεν τὰς ἐπιθυμίας τῆς φαυλότητος, πρέπει νὰ διασπασθοῦν καὶ νὰ λησμονηθοῦν ἐμπρὸς εἰς τὴν ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ. Καὶ ὁ κόσμος αὐτὸς μὲ τὰ ἀγαθά του καὶ μὲ τὰ πλούτη του καὶ μὲ τὰς ἀπολαύσεις του πρέπει λοιπὸν νὰ παύσῃ ἀπὸ τοῦ νὰ μαγεύῃ καὶ γοητεύῃ τὰς καρδίας μας. Πατρίς μας, τὴν ὁποίαν πρέπει διαρκῶς νὰ ὀνειρευώμεθα καὶ πρὸς τὴν ὁποίαν ὀφείλομεν πάντοτε νὰ σπεύδωμεν, δὲν εἶναι ἡ γῆ, ἀλλ’ ὁ οὐρανός, ὁ οὐρανός, εἰς τὸν ὁποῖον κατοικεῖ ὁ αἰώνιος Πατήρ μας. Ὤ! ἀδελφέ μου. Ὁ Ἰησοῦς μας δὲν εἶναι εἰς τὴν εὔφορον τῆς Μεσοποταμίας χώραν. Δὲν ἔχει τὴν μόνιμον ἐγκατάστασιν καὶ διαμονήν Του εἰς τὸν κόσμον αὐτὸν τῆς ὕλης καὶ τῶν ἀπολαύσεων. Ἔχει ὑψωθῆ ἀτιμασμένος καὶ περιφρονημένος, ἐστερημένος καὶ διωγμένος «ἔξω τῆς παρεμβολῆς», μακρὰν ἀπ’ ἐκεῖ ὅπου συχνάζουν οἱ ἄνθρωποι τοῦ κόσμου καὶ ὅπου διασκεδάζουν καὶ εὐδαιμονοῦν οἱ μὴ σπεύδοντες πρὸς τὸν οὐρανόν. Καὶ ἀπ’ ἐκεῖ, ὅπου ἀπευθύνονται αἱ περιφρονήσεις τοῦ κόσμου, καὶ ὅπου περιφρονημένος μένει ὁ Ἰησοῦς, καλεῖ Ἐκεῖνος ὅλους μας. «Τοίνυν ἐξερχώμεθα πρὸς Αὐτὸν τὸν ὀνειδισμὸν Αὐτοῦ φέροντες». Ἂς ὑπάγωμεν λοιπὸν πρὸς Αὐτόν. Θὰ Τὸν εὕρωμεν ἐκεῖ καὶ ὄχι ἐδῶ, ὅπου Τὸν ζητοῦμεν. Θὰ Τὸν εὕρωμεν μὲ κόπον, μὲ θυσίας, μὲ ἀγῶνας, μὲ αὐταπάρνησιν. Μήπως καὶ ὁ Ἄβραμ οὕτω πως δὲν κατώρθωσε νὰ εὕρῃ τὸν Θεὸν καὶ νὰ γίνῃ ἐκλεκτός Του; «Τοίνυν ἐξερχώμεθα καὶ ἡμεῖς πρὸς Αὐτὸν ἔξω τῆς παρεμβολῆς τὸν ὀνειδισμὸν αὐτοῦ φέροντες».




 
 
 
 
 
 
 
 
 
 





patrologos.gr RSS Feed





© 2020 SYMEON MEGALOS (Συμεών Μεγάλος)   ALL RIGHTS RESERVED