GREEK ORTHODOX AUDIOBOOK FOR E-LEARNING

Abraham, chapter 4 Abraham, capítulo 4 Ἀβραάμ, κεφάλαιο 4ον

Watch on Patrologos Interactice Audiobook Player
Watch on YOUTUBE



Προλέγει λοιπὸν ὁ Θεὸς εἰς τὸν Ἄβραμ διαφόρους λεπτομερείας τῶν παθημάτων, ποὺ ἐπρόκειτο νὰ ὑποφέρουν οἱ ἀπόγονοί του. Καὶ τὸν πληροφορεῖ πρῶτα-πρῶτα, ὅτι «πάροικον ἔσται τὸ σπέρμα σου». Οἱ ἀπόγονοί σου, τοῦ λέγει, θὰ εἶναι δι’ ἀρκετὸν καιρὸν ξένοι καὶ πάροικοι καὶ ὡσὰν ταξειδιῶτες, ποὺ μένουν προσωρινῶς εἰς ἕνα ξένον τόπον. Ξένος καὶ πάροικος ὁ Ἰσαάκ, τὸ μονάκριβο παιδί σου. Ξένος καὶ ὁ Ἰακὼβ μὲ τὰ παιδιά του εἰς τὴν χώραν αὐτήν, τὴν ὁποίαν σοῦ ὑπεσχέθην ὡς κληρονομίαν. Ἀλλὰ ξένοι καὶ οἱ ἀπόγονοί των εἰς μίαν γῆν, ποὺ θὰ βασανισθοῦν μένοντες ὡς δοῦλοι. Πρὶν νὰ γίνουν κύριοι τῆς γῆς αὐτῆς, ποὺ σᾶς ὑπεσχέθην, θὰ δοκιμάσουν διὰ κάμποσον καιρὸν τὴν στενοχώρια τῆς ξενιτιᾶς. Ἔτσι θὰ εἰμπορέσουν νὰ ἐκτιμήσουν καλύτερα τὸ καλόν, ποὺ θὰ τοὺς κάμω, δίδων εἰς αὐτοὺς ὡς ἰδικήν τους τὴν γῆν Χαναὰν καὶ θὰ δοκιμάσουν μεγαλυτέραν εὐχαρίστησιν τότε καὶ περισσοτέραν εὐγνωμοσύνην εἰς Ἐμὲ τὸν εὐεργέτην τους. Εἰς τὰς στενοχωρίας καὶ τὰς θλίψεις τῆς ξενιτιᾶς θὰ διδαχθοῦν, ὥστε ὕστερα εἰς τὸν καιρὸν τῆς ἀποκαταστάσεώς των νὰ μὴ λησμονοῦν τὸν Θεὸν τῶν πατέρων των καὶ νὰ μὴ δουλεύουν εἰς θεοὺς ξένους καὶ ὄχι ἀληθινούς. Ἀδελφέ μου Χριστιανέ, ἔτσι ἀκριβῶς καὶ μεῖς, προτοῦ κληρονομήσωμεν τὴν δόξαν τοῦ οὐρανοῦ, πρέπει νὰ ζήσωμεν ὡς ξένοι καὶ ὡς διωγμένοι εἰς τὸν πικρὸν αὐτὸν τῆς παρούσης ζωῆς κόσμον. Καὶ ὅπως ὁ ξένος μακρὰν ἀπὸ τὸ σπίτι του καὶ μακρὰν ἀπὸ τοὺς ἰδικούς του, μέσα εἰς τόπους ἀγνώστους ποὺ δὲν ἔχει κανένα φίλον, δὲν εἰμπορεῖ νὰ εὕρῃ οὔτε εὐχαρίστησιν, οὔτε ἀνάπαυσιν, ἔτσι καὶ μεῖς εἰς τὸν κόσμον αὐτόν. Μπορεῖ νὰ φτιάσωμεν σπίτια· μπορεῖ νὰ ἀποκτήσωμεν κτήματα· μπορεῖ ὁ τόπος αὐτὸς καὶ τὸ χωράφι ἐκεῖνο νὰ λέγωνται δικά μας· μπορεῖ ἡ πόλις ἢ τὸ χωριὸ αὐτὸ νὰ λέγεται πατρίδα μας· μπορεῖ ν’ ἀποκτήσωμεν καὶ συγγενεῖς καὶ φίλους· μ’ ὅλα ταῦτα πουθενὰ δὲν εἰμποροῦμεν νὰ εὕρωμεν τὴν εὐτυχίαν μας καὶ τὴν ἀνάπαυσίν μας. Γιατί; Διότι ἡ πατρίδα μας δὲν εἶναι ἐδῶ. Διότι εἰς τὸν κόσμον αὐτὸν εἴμεθα «πάροικοι» καὶ ξένοι. Διότι ἡ ἀληθινὴ πατρίδα μας εἶναι ὁ οὐρανός. Μὴ τὸ ξεχάνωμεν λοιπόν, ἀγαπητέ μου ἀναγνῶστα, διὰ νὰ εἰμπορέσωμεν καὶ μεῖς μίαν ἡμέραν νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν πατρίδα μας αὐτὴν καὶ εἰς τὸ οὐράνιο παλάτι τοῦ ἐπουρανίου Πατρός μας. Ἀλλ’ ὁ Θεὸς προαναγγέλλει εἰς τὸν Ἄβραμ καὶ κάτι ἄλλο. «Καὶ δουλώσουσιν αὐτούς, καὶ κακώσουσιν αὐτούς, καὶ ταπεινώσουσιν αὐτοὺς τετρακόσια ἔτη». Ἂν ἦσαν μόνον ξένοι, τὸ κακὸν δὲν θὰ ἦτο καὶ τόσον πολύ. Ἀλλ’ εἰς τὴν ξενιτιὰ αὐτὴν θὰ περάσουν δουλείαν καὶ κακομεταχείρισιν καὶ ταπείνωσιν μεγάλην. Ἐκεῖνοι ποὺ θὰ εἶναι κύριοι τῆς χώρας αὐτῆς, εἰς τὴν ὁποίαν τὰ παιδιά σου θὰ μείνουν ὡς ξένοι, θὰ εἶναι συγχρόνως, τύραννοι ἄδικοι καὶ σκληροί, ποὺ θὰ μεταχειρισθοῦν μὲ πολλὴν ἀπανθρωπίαν τοὺς ἀπογόνους σου ἐπὶ χρόνια ἀρκετά, ἤτοι τετρακόσια. Αἴ, ἀδελφέ μου. Σοῦ φαίνεται πολλὲς φορές, πὼς ὁ Θεὸς δὲν βλέπει τί τραβᾷς καὶ τί ὑποφέρεις. Σοῦ φαίνεται πὼς ἔχεις ἐγκαταλειφθῆ, χωρὶς κανεὶς ν’ ἀκούῃ τὴν θλιμμένην σου φωνὴν καὶ τὸν βαρὺν στεναγμόν σου. Γιὰ ἰδὲς ὅμως. Ὁ Θεὸς ξεύρει τὰς θλίψεις ἐκείνων, ποὺ πιστεύουν εἰς Αὐτόν, πρὸ τοῦ νὰ τοὺς συμβοῦν. Ξεύρει σὰν ποίες θὰ εἶναι αἱ θλίψεις αὐτὲς καὶ πόσον καιρὸν θὰ διαρκέσουν. Καὶ τὶς ἀφίνει. Ὄχι διότι δὲν εἰμπορεῖ νὰ τὶς προλάβῃ καὶ νὰ τὶς ματαιώσῃ. Ἀλλὰ διότι συμφέρουν αὐτὲς εἰς τοὺς δούλους Του καὶ ἀπὸ τὴν πικρίαν των θὰ προέλθῃ καρπὸς γλυκὺς καὶ αἰώνιος. Ὑπόμεινον λοιπόν, ἀδελφέ μου, καὶ ἔσο βέβαιος ὅτι ὁ ἐπουράνιός σου Πατὴρ εἶναι πάντοτε κοντά σου, ἀκούων τοὺς στεναγμούς σου καὶ βλέπων τὴν θλῖψιν σου.




 
 
 
 
 
 
 
 
 
 





patrologos.gr RSS Feed





© 2020 SYMEON MEGALOS (Συμεών Μεγάλος)   ALL RIGHTS RESERVED